[et_pb_section fb_built=\u00bb1″ _builder_version=\u00bb4.20.2″ custom_margin=\u00bb-44px|0px|-44px|0px|true|true\u00bb custom_padding=\u00bb0px|0px|0px|0px|true|true\u00bb collapsed=\u00bboff\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb][et_pb_row column_structure=\u00bb2_5,3_5″ _builder_version=\u00bb4.20.2″ background_size=\u00bbinitial\u00bb background_position=\u00bbtop_left\u00bb background_repeat=\u00bbrepeat\u00bb width=\u00bb100%\u00bb custom_margin=\u00bb0px|0px|0px|0px|true|true\u00bb custom_padding=\u00bb0px|0px|0px|0px|true|true\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb][et_pb_column type=\u00bb2_5″ _builder_version=\u00bb4.16″ custom_padding=\u00bb|||\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb custom_padding__hover=\u00bb|||\u00bb][et_pb_wc_images _builder_version=\u00bb4.20.2″ box_shadow_style=\u00bbpreset1″ global_colors_info=\u00bb{}\u00bb][\/et_pb_wc_images][\/et_pb_column][et_pb_column type=\u00bb3_5″ _builder_version=\u00bb4.20.2″ _module_preset=\u00bbdefault\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb][et_pb_tabs _builder_version=\u00bb4.20.2″ _module_preset=\u00bbdefault\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb][et_pb_tab title=\u00bbDatos\u00bb _builder_version=\u00bb4.20.2″ _module_preset=\u00bbdefault\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb]<\/p>\n
Autor: Clodio Gonz\u00e1lez P\u00e9rez<\/p>\n
Editorial: Edici\u00f3s do Castro<\/p>\n
Ciudad: Sada<\/p>\n
Pa\u00eds: Espa\u00f1a<\/p>\n
Tama\u00f1o: 11×17<\/p>\n
P\u00e1ginas: 192<\/p>\n
A\u00f1o: 1983<\/p>\n
Dep\u00f3sito legal: C 98-1983<\/p>\n
ISBN: 978-8474921597<\/p>\n
IDIOMA: Gallego [\/et_pb_tab][et_pb_tab title=\u00bbDescripci\u00f3n\u00bb _builder_version=\u00bb4.20.2″ _module_preset=\u00bbdefault\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb]<\/p>\n A presente escolma, adicada a Maside, fai o n\u00famero 4 desta pequena colecci\u00f3n na que ter\u00e1n cabida todos os nosos humoristas gr\u00e1ficos. Engadimos o de \u00abgr\u00e1fico\u00bb porque soio imos tratar verbo dos \u00abcontos\u00bb que se compo\u00f1en de duas partes: dibuxo e texto. [\/et_pb_tab][et_pb_tab title=\u00bbBibliograf\u00eda\u00bb _builder_version=\u00bb4.20.2″ _module_preset=\u00bbdefault\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb][\/et_pb_tab][\/et_pb_tabs][et_pb_wc_title _builder_version=\u00bb4.20.2″ header_font=\u00bb|600|||||||\u00bb header_text_color=\u00bb#0C71C3″ header_font_size=\u00bb25px\u00bb custom_margin=\u00bb0px|0px|0px|0px|true|true\u00bb custom_padding=\u00bb0px|0px|0px|0px|true|true\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb][\/et_pb_wc_title][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=\u00bb1″ _builder_version=\u00bb4.20.2″ _module_preset=\u00bbdefault\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=\u00bb1″ _builder_version=\u00bb4.20.2″ _module_preset=\u00bbdefault\u00bb global_colors_info=\u00bb{}\u00bb][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Os, nosos, humoristas, Maside, Espa\u00f1a, Gallego, Clodio, Gonz\u00e1lez, P\u00e9rez<\/p>\n","protected":false},"featured_media":4941,"template":"","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"product_brand":[],"product_cat":[31,46],"product_tag":[],"class_list":["post-4952","product","type-product","status-publish","has-post-thumbnail","product_cat-libros","product_cat-tema-humor-en-la-prensa","first","instock","shipping-taxable","product-type-simple"],"yoast_head":"\n
<\/strong><\/p>\n
Primeiramente adicar\u00e9monos a escolmar e dar a co\u00f1ecer \u00f3s pioneiros do humorismo galego, \u00f3s vellos, os que xa desapareceron hai anos e, polo mesmo, a sua obra est\u00e1 rematada e pode ser considerada en conxunto. Logo ir\u00e1n os que a\u00ednda est\u00e1n entre n\u00f3s ou hai pouco que nos deixaron, mais co\u00f1ecidos do p\u00fablico en xeral, por sere recente a publicaci\u00f3n das s\u00faas obras . Remataremos a colecci\u00f3n coas novas xeneraci\u00f3ns , cos que se formaron e publicaron o seu traballo despois da guerra civil.
A n\u00f3mina \u00e9 grande. Desde os primeiros anos do presente s\u00e9culo os mais dos diarios e revistas galegas deron en publicar unha chea de dibuxos humor\u00edsticos, sendo raro o que non sacaba alg\u00fan en cada n\u00famero. Isto fixo que a prensa se disputase \u00f3s millores dibuxantes-humoristas. Coa guerra civil desapareceron os mais deles, ou quedaron tan minguados que xa non voltaron a acadar a importancia de antes. Uns desapareceron, outros fuxiron \u00f3 exilio e os demais, con motivo da forte censura imposta polo novo R\u00e9xime (como xa pasara na ditadura de Primo de Rivera), e de que tampouco estaban os tempos pra facer \u00abcontos\u00bb, deixaron de publicar ou, anque seguisen, atoparon tantas pexas que non poideron desenrolar, tal como lles gostar\u00eda, o seu labor.
Os xa entrados en anos, lembraranse, antre outros moitos, de D\u00edaz Gonz\u00e1lez, Torres, Leumas, Dichi (Fern\u00e1ndez Mazas), Vidales Tom\u00e9, Os\u00e9s, Ventura Requejo, Eduardo Pad\u00edn, Ribas, Manolo Romano, Xaime Prada, Cebreiro, Garc\u00eda S\u00e1nchez, Huici e un longo etc\u00e9tera. Os mais novos, os que non chegamos \u00f3s corenta, soio lles soar\u00e1n os nomes de Castelao e Maside, o \u00faltimo m\u00e1is no eido da pintura que no humor.
As obras dos vellos humoristas dormen acochadas nas hemerotecas, naquelas publicaci\u00f3ns que, dia tras dia, foron sa\u00edndo \u00e1 luz e d\u00e1baos a co\u00f1ecer ao p\u00fablico. Ollar, envellecidos e marelos, exemplares de Vida Gallega, Faro de Vigo, El Noroeste, La Zarpa, Galicia, El Pueblo Gallego, etc. \u00e9 voltar a vivir unha \u00e9poca na que moitos dos graves problemas que sofr\u00eda Galicia, ardilosamente analizados polos nosos humoristas, siguen ainda hoxe coa mesma vixencia e intensidade: a emigraci\u00f3n, o caciquismo, a marxinaci\u00f3n do campo, a lingua….
Non pensamos levar ning\u00fan m\u00e9todo de orde pra publicar estas escolmas. Comenzamos a colecci\u00f3n con Castelao, sin lugar a d\u00fabidas o mestre de todos eles nesta xeira, ademais de sere un dos que millor soupo captar a nosa realidade social, pol\u00edtica e econ\u00f3mica. Despois ir\u00e1n saindo os demais, facendo o pos\u00edbel pra que sexa por orde cronol\u00f3xico, anque con isto non queremos decir que poidamos cinguirnos de cote a esta esixencia.
La editorial<\/p>\n